مالکيت مشارکتي مدلي از مالکيت زماني متغير در طول سال است که چند نفر به صورت گروهي با مبلغ بسيار پايين که ضرر زيادي ندارد و هزينه‌هاي استهلاک و تبديل به احسن شامل آن نمي‌شود، يک ملک را به صورت مشاع در مالکيت خود گرفته و براي استفاده در محدوده زماني خاص در هر فصل از آن بهره مي‌برند. اما اين همه جزئيات مالکيت مشارکتي نيست.
آيا در کشور ما که هزينه سفر و اجاره ويلا تقريبا در مقايسه با ساير کشورها پايين است و از همه مهم‌تر نرخ بهره‌هاي بانکي در کشورمان چند برابر ساير کشورها است، خريد مشارکتي ويلا آن هم براي اقامت حداکثر يک‌ هفته در سال صرفه اقتصادي دارد؟
پاسخ اين پرسش به صورت محاسبه سود و زيان در زير آورده شده است:
يک شرکت مجري فروش ويلا به روش مالکيت مشارکتي حاضر است 4ميليون و 200هزار تومان وديعه بگيرد و بعد از 6 ماه ويلا را براي استفاده يک هفته در سال واگذار کند. خريدار نيز بايد علاوه بر مبلغ وديعه تا 48 ماه، ماهانه 100هزار تومان قسط بپردازد.
در واقع فردي که اين ويلا را خريداري مي‌کند بايد در طول نزديک به 5 سال (5 سال بر اساس 6 ماه انتظار تحويل بعد از عقد قرارداد و 48 ماه پرداخت اقساط محاسبه شده است) مبلغي معادل 9ميليون تومان بپردازد.
به ظاهر اين مبلغ براي خريد مشارکتي ويلايي مثلا در شمال کشور، خيلي خوب و ارزان است. اما آيا هزينه سفر يک هفته‌اي به هر منطقه‌اي در طول 5 سال 9ميليون تومان مي‌ارزد؟
براي پاسخ به اين پرسش محاسبه زير انجام شده است:
اگر فردي 9ميليون تومان را براي 5 سال در بانک سپرده‌گذاري کند بانک در طول هر سال حدود يک‌ميليون و 700هزار تومان بهره خواهد داد.در اين صورت اين فرد با سالي يک‌ميليون و 700هزار تومان مي‌تواند بهترين ويلاي مجهز و بزرگ را هر کجاي کشور به مدت يک هفته اجاره کند و حتي با اين رقم مي‌تواند هزينه تفريح، خوراک و ساير هزينه‌هاي جانبي سفر را تامين کند. محاسبات فوق به خوبي نشان مي‌دهد صرفه اقتصادي در ساده‌ترين روش سرمايه‌گذاري (سپرده‌گذاري نزد بانک‌ها) به مراتب بيشتر از حبس مبلغي (زير 10ميليون تومان) در ويلايي است که حداکثر فقط يک هفته در سال صاحب آن خواهيد بود.